Het dorp waar ik hoor.

Hoewel ik de eerste 58 jaar van mijn leven in het westen des lands ben opgegroeid en daar heb gewoond heb ik al vanaf 1971 een relatie met de Veluwezoom. Het eerste dagje samen uit met mijn vrouw bracht ons op de Carolinahoeve en omgeving. De natuur maakte op ons diepe indruk, en we raakten op slag verslingerd aan de Veluwezoom. Onze eerste kennismaking met Laag-Soeren was met de VSM naar het station. Met onze kinderen werden we opgehaald met een huifkar van stal Nimmerdor. Een rondrit en pannenkoeken bakken in het bos waren onvergetelijk. Vele vakanties brachten we door op de Jutberg. Eindeloos wandelen in die prachtige omgeving. Sinds 2008 wonen we hier. We voelden ons hier vanaf de eerste dag thuis. Als bestuurslid van Soerens Belang en betrokkene bij diverse activiteiten in ons dorp heb ik vele inwoners leren kennen, en heb ik ook naar buiten Soerense belangen mogen behartigen. Onlangs zei een oudere Soerense dame tegen mij: ’ik heb iets voor jou’. Ik moest mee naar haar huis. Daar haalde ze een oude , winterse foto van de Badhuislaan tevoorschijn, met daarnaast een gedicht. Ik werd erdoor geraakt. Alleen al de titel: ‘Het dorp waar ik hoor’. Ik was op slag sprakeloos en dat komt niet vaak voor. Ik las van de Badhuislaan en de Mosbank, geschonken door Sempre Crescendo aan de inwoners van Laag-Soeren. Een plaats ook waar Edwin Gerritsen tot de mooiste columns kwam voor De Flitsen, het onvolprezen clubblad van SCS. Van de stilte die kenmerkend is voor het land waar het water bruist en de wind zacht ruist. En al die verschillende mensen die hun gang kunnen gaan. Wie dat niet wil hoeft er nooit alleen te staan. Laag-Soeren is een fraai geheel, als een echt juweel. En elk vers eindigt met “Soeren, jij bent het dorp waar ik hoor.” Dat ervaar ik ook zo. Ontroerd heb ik het aangenomen en thuis een ereplaats gegeven. Bijna dagelijks zie ik het. Nu in de aanloop naar ‘Zomer in Gelderland’ krijgt het een extra dimensie, geeft extra motivatie. Vele handen zijn nodig. Ik heb er 2 en die zijn voor van alles beschikbaar. Ooit heb ik Sempre Crescendo op een concert het Soerens volkslied horen spelen. De tekst heb ik nooit kunnen achterhalen. Als iemand die heeft houd ik me aanbevolen. Laten we er op 30 augustus met z’n allen een echt volksfeest van maken en laten zien waartoe Laag-Soeren in staat is. Soeren, jij bent het dorp waar ik hoor. We gaan er voor! U komt toch ook?

Mart.

Geplaatst in Column van Mart op 22 aug 2019